#ThisIsACo-opΣυντελεστέςΔιαδικασίαΈκθεσηΝέαΕπικοινωνία En
ΝέαΕκδηλώσειςWeb casts/videoΔελτία ΤύπουΆρθρα στον ΤύποPost Event Reports
Press Kit

Together? Imageries of Social Actions, 25-26 Αυγούστου Βενετία

Ανθή Κοσμά, Ίρις Λυκουριώτη

Μαζί;
#Imageries of Social Actions
#Για το Φαντασιακό των Κοινωνικών Δράσεων
#Biennale #Venezia #Architecture #Ελληνικό Περίπτερο #Giardini

Κατά το διήμερο των εκδηλώσεων που διοργανώνεται στις 25 και 26 Αυγούστου θα ξεκινήσουμε ένα πείραμα βασισμένο στις πρακτικές του σχεδίου και τις θεωρίας. Θα θέλαμε να διερευνήσουμε πώς η κοινωνική δράση και ο κοινωνικός αυτοσχεδιασμός μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση κυρίαρχα πολιτιστικά παραδείγματα και πως μπορούν να μεταβάλλουν σημαντικά τη μορφή του αρχιτεκτονικού επαγγέλματος.

Μέσα από το διάλογο, αφηγήσεις και δράσεις, εικόνες βίντεο και βιβλιογραφικές πηγές θα θέλαμε να υποκινήσουμε και να χαρτογραφήσουμε εικόνες του βρίσκομαι και δρω μαζί· ένα βασικό βήμα για την διαδικασία προς την κοινωνική μετασχηματισμό.

Μαζί με τους προσκεκλημένους μας θα προσπαθήσουμε να συζητήσουμε και να σχεδιάσουμε. Θα εξετάσουμε μέσα από διαλεκτικά και μη-διαλεκτικά μέσα (μέσα – media) πώς ο αυτοσχεδιασμός στον εφαρμοσμένο σχεδιασμό και την τέχνη μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα αυθόρμητης κοινωνικής συνεργασίας και πώς στη συνέχεια αυτή η πρακτική μπορεί να οδηγήσει σε πιο οργανωμένες πολιτικές στοχεύσεις.

Ανταλλάζοντας σκέψεις γύρω από πραγματοποιημένα πρότζεκτ που χαρτογραφούν την κοινωνική γνώση, πρακτικές και διάφορες μορφές κοινωνικής χειραφέτησης στο αστικό και αγροτικό περιβάλλον, στα κέντρα και τις περιφέριες του κόσμου. Θα συζητήσουμε τον αντίκτυπο αυτών των οργανωμένων προσπαθειών χαρτογράφησης τόσο στην ανάπτυξη επίσημων πολιτικών όσο και στην άτυπη πολιτική δράση.

Πέμπτη 25 Αυγούστου
Imageries of Social Actions
Απόγευμα @ 15.00-17.00]
Συζήτηση [Synergy_Symbiosis]

Ανάμεσα στη γέννηση της εικόνας μιας κοινωνικής δράσης και στην κατανάλωσης της μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα πολλά ερωτήματα προκύπτουν γύρω από τις συνθήκες εμφάνισης των εικόνων, την ερμηνεία και το μηχανισμό της χρήσης τους. Πώς καλλιεργείται η ερμηνεία των εικόνων; Πώς αποκτάμε συνείδηση για τις πολιτικές αντιφάσεις των εικόνων/αφηγήσεων; Πώς μπορούν οι εικόνες και οι αφηγήσεις των κοινωνικών δράσεων να ξεφύγουν από το μπανάλ ή την εμπορευματοποίηση τους; Σχεδιάζονται ή μπορούν να ξεφύγουν από τον σχεδιασμό και μια προκατασκεαυσμένη παραγωγή; Ποιες είναι τελικά εκείνες οι εικόνες που συνδέονται με τις δράσεις του κοινωνικού αυτοσχεδιασμού και πώς ανανεώνονται σταθερά, με (ανοιχτό) στόχο την πολιτική χειραφέτηση προς όφελος του “μεγάλου αριθμού των ανθρώπων”;

Παρασκευή 26 Αυγούστου
Imageries of Social Actions

Πρωί @11:00-13:00
Towards a new popular (architectural) culture
Συζήτηση [Syneleusis]

Η πολιτική δέσμευση ενός μεγάλου μέρους των αρχιτεκτόνων με την πλευρά των φτωχών είναι μια συμμαχία που δεν μπορεί να παραχθεί ως απόρροια της συνάθροισης εθελοντικών προσπαθειών και καλών ατομικών προθέσεων. Προϋποθέτει την επικράτηση

ενός συστήματος πολιτιστικών αξιών και αφηγημάτων, διαφορετικών από αυτά που επέβαλε η καθολική επικράτηση της αγοράς ακινήτων. Η τελευταία χρησιμοποίησε κατεξοχήν την εικονογραφία του μεσο-μεγαλοαστικού καταναλωτικού βίου και εξόρισε τις εικόνες της φτώχειας που υπονόμευε αυτό το όνειρο. Εξαιρώντας από την κοινή θέα και δαιμονοποιώντας τα φτωχά στρώματα διαστρεβλώνονται και οι αιτίες που παράγουν την πραγματικότητα της ζωής των ανθρώπων που στερούνται βασικούς πόρους διαβίωσης και άρα έχει πολιτικό περιεχόμενο και βάρος. Η απεικόνιση της πραγματικότητας της ζωής των μεγάλων μαζών στον κινηματογράφο, την τέχνη και την αρχιτεκτονική αποτέλεσε τη βάση του πολιτιστικού προγράμματος, το οποίο συνδέθηκε διαλεκτικά με τη συγκρότηση του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού κράτους πρόνοιας (δεκαετία του ’50 μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ‘70). Αποτέλεσε ένα αντι-παράδειγμα (νεο-ρεαλισμός, free cinema, πειραματική τέχνη κλπ) στην αναπτυσσόμενη βιομηχανία της μαζικής κουλτούρας, η οποία είχε ως στόχο την προώθηση των αξιών της κοινωνίας της κατανάλωσης και την αποπολιτικοποίηση των λαϊκών στρωμάτων. Το πρώτο υπερασπίστηκε την αντίληψη ότι το κοινό δεν είναι ένας παθητικός δέκτης, αλλά είναι ο ενεργός φορέας και παραγωγός του πολιτισμού και της κουλτούρας. Η δεύτερη, αντιθέτως, είναι ο φορέας ενός πολιτιστικού προγράμματος, το οποίο επικυρώνεται αποκλειστικά από τους μηχανισμούς της εξουσίας και διατίθεται προς την παθητική κατανάλωσή του από τις μάζες.

Υποστηρίζουμε ότι η πραγματικότητα ενός νέου παραδείγματος του αρχιτεκτονικού επαγγέλματος, το οποίο μπορεί να παράγει έργο προς όφελος των λιγότερο προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων, δεν μπορεί παρά να αποτελεί συντονισμένη και διαρκή προσπάθεια προς τον μετασχηματισμό των σχέσεων που παράγουν το χώρο, όπου αρχιτέκτονες, κάτοικοι και διοικητικοί φορείς παράγουν το χώρο από κοινού και σε διαρκή συνεργασία. Αυτή η διαδικασία μετασχηματισμού δεν μπορεί παρά να επηρεάσει τόσο τη χρήση του χώρου και όσο και τις συνήθειες της ζωής των ανθρώπων (δηλ των παραγωγών του χώρου). Έχει, κατά συνέπεια, πολιτικό περιεχόμενο και μόνο ως πολιτικό πρόγραμμα μπορούμε να την αναπτύξουμε και να την υπερασπιστούμε.

Ποια είναι το αντι-παράδειγμα/τα στο οποίο σήμερα μπορούμε να προσβλέπουμε, ενάντια στην επικράτηση της εξαιρετικά συγκεντρωμένης πια και ελεγχόμενης παραγωγής της μαζικής κουλτούρας; Της μαζικής κουλτούρας, η οποία καταφέρνει να εξουδετερώσει το πολιτικό περιεχόμενο των συλλογικών προσπαθειών χειραφέτησης μέσα από τη μετατροπή τους σε επουσιώδη ή σε κοινότοπα γεγονότα ή σε νέα εμπορικά προϊόντα; Της μαζικής κουλτούρας, η οποία έχει στόχο την οικειοποίηση του χώρου της συλλογικής μνήμης μέσα από τη διαρκή διαστρέβλωση της σημασίας των αυθόρμητων κοινωνικών δράσεων, προκειμένου αυτά να χρησιμοποιούνται για την επίτευξη αντίστροφων πολιτικών σκοπών;

Ποιος/α είναι εκείνος/η που θα μπορεί να παράγει και διαδίδει αυτή την πιθανή νέα λαϊκή κουλτούρα;

Απόγευμα @15:00-17:00
+σχεδιάζω__Χαρτογραφώντας εμπειρίες γύρω από το συν-σχεδιάζω
Δρώμενο/Χάπενιν [Synergy_Symbiosis]

Οι κοινωνικές δράσεις στους δημόσιους χώρους μπορεί να ερμηνευθούν ως πιέσεις αυθόρμητων εκφράσεων από ομάδες ανθρώπων που προσπαθούν να παρουσιάσουν και να βρουν θέσεις στις ανάγκες τους σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί η άνιση κατανομή των αγαθών και του πλούτου.

Κατά τη διάρκεια αυτού του δρώμενου θα θέσουμε σε δράση ένα πείραμα σχετικό με το γραφιστικό αυτοσχεδιασμό και τις εικόνες του βρίσκομαι και συν-σχεδιάζω για τις κοινωνικές ανάγκες.

Πιο συγκεκριμένα, αυτή είναι μια περφόρμανς όπου θα συν-σχεδιάσουμε προσεγγίζοντας το σχεδιάζω όχι ως συμβολική αναπαράσταση αλλά ως μια εικόνα ως προς τον εαυτό της.

Η δράση θα πραγματοποιηθεί επί τόπου σε ένα μαυροπίνακα 36 μέτρων που βρίσκεται στο Ελληνικό περίπτερο και δια-δικτυακά μέσω μιας ψηφιακή πλατφόρμας.

Οι αφηγήσεις ενός χάρτη συν-γραμμένουτων συν-γραφής χάρτη των εμπειριών σχετικά με τη συμμετοχική εργαλεία σχεδιασμού, οι συζητήσεις και όλες οι δράσεις που θα πραγματοποιηθούν ότι κατά το διήμερο στο ελληνικό περίπτερο θα αποτελέσουν το υπόβαθρο για ένα διάγραμμα-τοιχογραφία από κιμωλίες.

Μέσα από όλες αυτές τις αφετηρίες θα προσπαθήσουμε να διαγράψουμε την εικόνα της δράσης του συν-σχεδιάζω, μια εικόνα σε κίνηση, της μεγάλης εικόνας χωρίς φόρμα (F.Julien), την εικόνα της εικόνας (J. Seguí), την εικόνα που επιζεί (D. Huberman), μια συναισθηματική τοπογραφία, την εικόνα ενός ανεστραμένου σχεδίου (J. L. Moraza), μιας χειραφετημένης εικόνας και, πάνω από όλα, σε κάθε περίπτωση, μιας εικόνας ικανή να ανοίξει τη φόρμα και το νόημα.

Για το φαντασιακό των σωμάτων καθώς βρίσκονται, αντιδρούν και ονειρεύονται νέους τρόπους ύπαρξης.

Συντονίστριες:

Anthi Kosma, Architect, PhD, Association of Greek Architects SADAS-PEA, Imprográfika (Group of Experimental Drawing).

Iris Lykourioti, Architect, Association of Greek Architects SADAS-PEA, University of Thessaly, A Whale’s architects.

Καλεσμένοι:

Sara Araújo, Researcher, Center for Social Studies, University of Coimbra, co-ordinator of the program ALICE.

Daniela Arias, Architect, member of the collective Un Dia/ Una Arquitecta.

Irma Arribas, Architect, Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Barcelona (ETSAB).

Akis Gavriilidis, Doctor of Philosophy, translator (Greece, Belgium).

Tonia Katerini, Architect, President of Association of Greek Architects SADAS-PEA, STUDIO-T.

Gonzalo Navarrete, Architect, collective Improvistos (Spain).

Maria Sarri, Visual artist (Greece).

Susana Zaragozá, Co-ordinator of the project Los Madriles for Intemediae of Matadero Madrid, Municipal Contemporary Art Center.

Together? Imageries of Social Actions, 25-26 Αυγούστου Βενετία

#ThisIsACo-op

Entering this website could be considered as accepting a kind of collaboration.

Do you agree?

Thank you for you collaboration!